کاخ شهرستانک

کاخ شهرستانک


Loading the player...

  


 

کاخ شهرستانک

کاخ شهرستانک یا كاخ ناصرالدین شاهی شهرستانک، کاخی مربوط به دورهٔ قاجار در روستای شهرستانک است. کاخ را معماری به نام آقا محمدابراهیم خان در سال ۱۸۷۸ میلادی به فرمان ناصرالدین شاه ، برای اقامت ییلاقی پادشاهان قاجار بنا کرده است. پس از سقوط قاجاریه، کاخ به دلیل بی توجهی، شرایط جوی نا مناسب و غارت و تخریب انسانی، رو به ویرانی می‌نهد. روند تخریب و ویرانی بنا تا حدود سال ۱۳۴۸ خورشیدی ادامه داشت، تا در این سال با تصمیم فدراسیون کوهنوردی ایران به عنوان اقامتگاه موقت کوهنوردان بازسازی شد. کاخ شهرستانک در ۲۰ شهریور ۱۳۷۷ با شماره ۱۹۴۵ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد. این کاخ در دو بخش بیرونی و اندرونی ساخته شده است. حیات بیرونی به شکل مستطیلی با دو کنج در چهار تراز طراحی شده و ورودی به شکل نیم دایره در تراز اول قرار گرفته است. عمارت بیرونی در ابعاد ۱۲ در ۲۴ متر در دو طبقه در تراز سوم ساخته شده بود که در حال حاضر طبقه دوم تخریب شده. در بخش شمال غربی و در مرز میان اندرونی و بیرونی حمام خصوصی شاه قرار دارد. بخش اندرونی شامل دو حیاط در دو تراز متفاوت است. حیاط شمالی یا تحتانی با ابعاد ۱۸ در ۲۴ متر مسکن خدمه بوده و حیاط جنوبی با ابعاد ۲۶ در ۴۰ متر برای سکونت حرم شاهی ساخته شده است. اندرونی از لحاظ ساختمانی شبیه کاروانسرا است و این شباهت در حیاط جنوبی بیشتر است. اعتمادالسلطنه، از رجال دربار قاجار، در کتاب خاطرات خود می‌نویسد هر سال در یک روز معین ناصرالدین شاه به اتفاق وزرا و رجال و شاهزادگان و دیگر نزدیکان خود به شهرستانک می‌آمد و مراسم مخصوص آش‌پزان را به راه می‌انداخت. طبق این مراسم، هر یک از بزرگان و شاهزادگان باید گوشه‌ای از کار را می‌گرفتند و به دست خود سبزی پاک می‌کردند و آش می‌پختند، سپس سوگلی حرمسرای ناصرالدین شاه کاسه آش را برمی‌داشت و به دست ناصرالدین شاه می‌داد. آن‌چه امروز از ساختمان کاخ باقی مانده، ویرانه‌ای رها شده است که با آن‌چه به عنوان یک کاخ قدیمی انتظار دارید تفاوت دارد. دیوارهایی که گفته شده بر روی آن نقاشی‌های زیبای کمال‌الملک نقش بسته بود حالا محل یادگاری‌های بازدیدکنندگان شده است. از شکوه کاخی که گفته شده در سال ۱۲۹۵ هجری قمری توسط معماری به نام "آقا محمد ابراهیم خان" بنا شده حالا جز مخروبه‌ای باقی نیست.

Once Shahrestanak royal palace or castle , palace of the village of Ghajar . Mr. Mohammad Ibrahim Khan, in 1878, the palace architecture in order to Din Shah Qajar kings has built a summer residence . After the fall of the Qajar palace due to neglect climate Inappropriate looting and destruction of humanity, the destruction descends . The destruction and devastation until the sun went around the year 1348 , so this year the Iranian Mountaineering Federation as temporary accommodation for the mountaineers renovated. 20 Persian date Shahrivar 1377 the palace in 1945 the number was registered on the list of national monuments . The palace is built in two sections, exterior and interior . Life outside the four corners of the rectangle with two semi-circular level design entry form is located on the first level . Outside the two-story building, 12 × 24 mm was made at the third level, which is currently the second floor was destroyed . In the northwestern part of the boundary between inside and outside, private bathroom is king . Division within two yards on two different levels . North or lower patio and yard crews housing with dimensions of 18 24 m 26 40 m south of the residence of the royal shrine is built . Interior of a building like a house and it is more similar to the southern courtyard .